بررسی تاثیر سیستم های اطلاعاتی بر کارآمدی یادگیری زدایی و بازسازی حافظه سازمانی

در عصر حاضر که با تحولات شتابان تکنولوژیک و حجم انبوه اطلاعات شناخته می شود، پایداری و رقابت پذیری سازمان ها به شدت در گرو پویایی دانش و توانایی انطباق سریع با شرایط محیطی است. یکی از چالش های بنیادین در فرآیند مدیریت دانش، انباشت دانش های منسوخ، موازی و ناکارآمدی است که به عنوان مانعی بزرگ در برابر نوآوری و تغییرات استراتژیک عمل می کنند. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش حاضر بر مبنای استانداردهای انجمن روان شناسی آمریکا (APA)، بررسی و واکاوی جامع تاثیر سیستم های اطلاعاتی بر کارآمدی یادگیری زدایی و بازسازی حافظه سازمانی است. این مقاله با اتخاذ رویکرد مروری و روش کتابخانه ای، به تحلیل نظام مند پیشینه ها، نظریه ها و مدل های پداگوژیک و سازمانی موجود در این حوزه کلیدی می پردازد. یافته های این واکاوی نشان می دهد که سیستم های اطلاعاتی و ابزارهای نوین دیجیتال از طریق مکانیزم های حذف هوشمند داده ها، بازطراحی فرآیندها و ایجاد داشبوردهای مدیریتی پویا، بستر بسیار مناسبی را برای فراموشی سازمانی هدفمند و یادگیری زدایی سیستماتیک فراهم می آورند. علاوه بر این، این سیستم ها با تسهیل ذخیره سازی ساختاریافته، دسته بندی مجدد و بازیابی بهینه دانش های نوین، فرآیند بازسازی حافظه سازمانی را تسریع کرده و بهره وری کلی را به طور معناداری افزایش می دهند. نتایج پژوهش همچنین آشکار می سازد که کارآمدی این فرآیندها به شدت تحت تاثیر متغیرهای تعدیل کننده ای چون سبک های رهبری، هوش سازمانی و میزان آمادگی کارکنان برای تغییرات دیجیتال قرار دارد. رهبران سازمان ها باید با پیوند زدن استراتژیک سیستم های فناوری با اهداف حکمرانی دانش، بستری امن برای نوآوری و تحول پایدار پدید آورند.

کلیدواژه ها:

سیستم های اطلاعاتی ، یادگیری زدایی ، حافظه سازمانی ، فراموشی سازمانی هدفمند ، تحول دیجیتال