خودنظم دهی و مسئولیت پذیری در حیطه آموزشی و اثر ان بر دانش آموزان

از منظر آموزشی ، استفاده از ابزارهای هوشمند می تواند فرصتی برای آموزش مسئولیت پذیری و خودنظم دهی باشد. وقتی دانش آموز از ابزاری استفاده می کند که به او کمک می کند تا به اهداف خود برسد، در واقع در حال تمرین مهارت های خودمدیریتی است. این فرآیند می تواند حس استقلال و تسلط بر امور را در دانش آموز تقویت کند. با این وجود، این استقلال زمانی معنا دارد که دانش آموز درک درستی از عملکرد ابزار داشته باشد و آن را به جای خود قرار ندهد.بنابراین، نقش آموزش و راهنمایی در استفاده صحیح از این فناوری ها بسیار حیاتی است و باید در برنامه های درسی مدارس گنجانده شود.در ادبیات علمی، مدیریت زمان همواره به عنوان یکی از مولفه های اصلی یادگیری خودتنظیمی شناخته شده است. یادگیری خودتنظیمی فرآیندی است که در آن یادگیرنده اهداف خود را تعیین کرده و تلاش می کند تا با نظارت بر شناخت، انگیزه و رفتار خود، به آن اهداف برسد. ابزارهای هوشمند می توانند به عنوان کاتالیزوری برای این فرآیند عمل کنند. با ارائه بازخوردهای فوری و دقیق، این ابزارها به دانش آموز کمک می کنند تا آگاهی بیشتری از پیشرفت خود داشته باشد و در صورت لزوم، استراتژی های خود را اصلاح کند این بازخوردها در روش های سنتی اغلب با تاخیر و توسط معلم ارائه می شد، اما ابزارهای هوشمند این قابلیت را دارند که به صورت لحظه ای و شخصی عمل کنند.

کلیدواژه ها:

تربیتی- هوشمند- اموزش