تاثیر روش بارش مغزی بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر روش تدریس بارش مغزی (طوفان فکری) بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی به روش مروری-تحلیلی انجام شده است. دوره ابتدایی به عنوان پایه ای ترین مرحله شکل گیری ساختار شناختی، عاطفی و مهارتی کودکان، نیازمند بکارگیری الگوهای تدریس نوین و فعال است که دانش آموز را از موضع منفعل خارج کرده و به تولیدکننده دانش تبدیل کند. روش بارش مغزی با تکیه بر اصول چهارگانه خود یعنی عدم انتقاد، استقبال از ایده های بکر، کمیت گرایی و ترکیب اندیشه ها، بستری امن برای ابراز وجود شناختی فراهم می آورد. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهشی و منابع معتبر داخلی و بین المللی نشان می دهد که این استراتژی آموزشی نه تنها مولفه های تفکر خلاق شامل سیالی، اصالت، انعطاف پذیری و بسط را در کودکان سنین ابتدایی به شکل معناداری ارتقا می دهد، بلکه با افزایش انگیزه درونی، تعاملات کلاسی و ماندگاری ذهنی مطالب، بهبود چشمگیری در پیشرفت تحصیلی دروس مختلف نظیر علوم، ریاضیات و مهارت های زبانی ایجاد می کند. چالش های اجرایی این روش شامل مدیریت زمان کلاس های شلوغ، مقاومت معلمان سنتی و مهارت های هدایت گری آموزگاران است که با آموزش های ضمن خدمت و بهینه سازی فضا قابل رفع می باشند. در نهایت، تلفیق این روش با الگوهای نوین مانند یادگیری مبتنی بر مسئله، اثربخشی آن را دوچندان می سازد. بنابراین، تغییر پارادایم نظام آموزشی از حافظه محوری به سمت تفکرمحوری از طریق روش های فعالی چون طوفان فکری ضرورت دارد.

کلیدواژه ها:

بارش مغزی ، خلاقیت ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، الگوهای تدریس فعال