آینده پژوهی توسعه رشته های نوین در حوزه طراحی و دوخت

تحولات پرشتاب فناوری، تغییر الگوهای مصرف، رشد اقتصاد خلاق و الزامات پایداری سبب شده است که آموزش طراحی و دوخت از یک مهارت صرفا فنی به یک حوزه میان رشته ای با پیوندهای عمیق با فناوری، کسب وکار، علوم داده و مطالعات اجتماعی تبدیل شود. آینده پژوهی در آموزش طراحی و دوخت، با هدف شناسایی روندها، عدم قطعیت ها و سناریوهای محتمل، می تواند مبنایی برای طراحی رشته های جدید و به روزرسانی برنامه های درسی باشد تا بازار کار آینده، نیازهای صنعت پوشاک و الزامات محیط زیستی را پاسخ دهد (UNESCO, ۲۰۱۵; OECD, ۲۰۱۹). این مقاله با رویکرد مرور تحلیلی و آینده نگر، ابتدا چارچوب نظری آینده پژوهی آموزشی را تبیین می کند، سپس محرک های کلیدی تغییر در صنعت مد و پوشاک از جمله دیجیتالی شدن، تولید هوشمند، شخصی سازی انبوه، پایداری و زنجیره تامین شفاف را بررسی می کند (WEF, ۲۰۲۰; Ellen MacArthur Foundation, ۲۰۱۷). در ادامه، پیشنهادهایی برای ایجاد رشته های جدید در حوزه طراحی و دوخت ارائه می شود؛ از جمله «طراحی پوشاک دیجیتال و سه بعدی»، «فناوری و مهندسی پوشاک هوشمند»، «مد پایدار و مدیریت چرخه عمر محصول»، «تحلیل داده و پیش بینی روند در مد»، و «کارآفرینی و مدیریت برند مد». همچنین الزامات پیاده سازی شامل شایستگی های موردنیاز، زیرساخت های آموزشی، همکاری صنعت و دانشگاه و نظام ارزشیابی مبتنی بر شایستگی تبیین می شود (World Bank, ۲۰۱۸). نتیجه گیری مقاله نشان می دهد توسعه رشته های جدید زمانی اثربخش است که بر مبنای رصد روندها، مشارکت ذی نفعان و طراحی برنامه درسی انعطاف پذیر و مهارت محور انجام گیرد تا دانش آموختگان بتوانند در اکوسیستم آینده مد، نقش های نوظهور را بر عهده بگیرند.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی آموزشی ، طراحی و دوخت ، رشته های جدید ، مد پایدار ، پوشاک دیجیتال