تحلیل نقش یادگیری در سطح سازمان بر کارآمدی نیروی انسانی (مطالعه موردی:کارکنان حمل و نقل شهری)

یادگیری سازمانی به عنوان یکی از موثرترین رویکردها برای ارتقای عملکرد کارکنان و افزایش کارآمدی سازمان ها شناخته می شود. در سازمان هایی همچون حمل ونقل شهری که با فعالیت های عملیاتی گسترده، تعامل مداوم با شهروندان و ضرورت ارائه خدمات دقیق و زمان مند مواجه هستند، برخورداری از نیروی انسانی توانمند و مجهز به مهارت های روز اهمیت ویژه ای دارد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر یادگیری سازمانی بر کارآمدی کارکنان حمل ونقل شهری مشهد بود. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی–همبستگی انجام شد و داده ها از طریق دو پرسشنامه استاندارد که به ترتیب ابعاد یادگیری سازمانی (آموزش های رسمی، آموزش ضمن خدمت، یادگیری تجربی، انتقال دانش و حمایت سازمانی) و کارآمدی نیروی انسانی (کیفیت انجام وظایف، سرعت و دقت، مسئولیت پذیری و اثربخشی عملکرد) را اندازه گیری می کردند، از ۲۸۰ نفر از کارکنان جمع آوری شد. تحلیل داده ها نشان داد که کارکنان به میزان قابل قبولی به فرصت های یادگیری دسترسی دارند و سطح کارآمدی آنان نیز مطلوب است. نتایج آزمون همبستگی بیانگر وجود رابطه مثبت و معنادار بین یادگیری سازمانی و کارآمدی نیروی انسانی بود؛ به این معنا که کارکنانی که در معرض یادگیری سازمانی بیشتری قرار دارند، عملکرد دقیق تر، سریع تر و مسئولانه تری ارائه می دهند. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که یادگیری سازمانی به شکل معناداری قدرت تبیین تغییرات کارآمدی کارکنان را داراست و تمامی مولفه های آن اثر مثبت و قابل توجهی بر عملکرد دارند؛ در میان این مولفه ها، آموزش های رسمی بیشترین سهم را در ارتقای کارآمدی کارکنان به خود اختصاص داد. مجموعه یافته ها نشان می دهد که ایجاد بسترهای مناسب برای یادگیری سازمانی و تقویت برنامه های آموزشی ساختاریافته می تواند نقش موثری در افزایش کارآمدی، بهبود کیفیت خدمات و ارتقای اثربخشی کارکنان حمل ونقل شهری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازمانی ، کارآمدی کارکنان ، آموزش ضمن خدمت ، حمل ونقل شهری ، اثربخشی عملکرد.