تاثیر بی طرفی سازمانی و مدیریت سوگیری های ناخودآگاه بر عدالت در گزینش و ارزیابی کارکنان دولت

عدالت در گزینش و ارزیابی کارکنان دولت یکی از پایه های اساسی اعتماد سازمانی، کارآمدی اداری و مشروعیت نظام اداری به شمار می رود. با این حال، در بسیاری از سازمان های دولتی، فرآیندهای جذب، انتخاب و ارزیابی کارکنان به دلیل دخالت سوگیری های ادراکی، ترجیحات شخصی، کلیشه های ذهنی و مداخلات غیررسمی از مسیر عدالت فاصله می گیرند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بی طرفی سازمانی و مدیریت سوگیری های ناخودآگاه بر عدالت در گزینش و ارزیابی کارکنان دولت انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور ادبیات علمی داخلیو خارجی، تحلیل اسنادی و واکاوی مفهومی بوده است. یافته ها نشان می دهد که بی طرفی سازمانی، از طریق کاهش مداخلات سلیقه ای، افزایش شفافیت معیارها و تقویت پاسخگویی، نقش مهمی در ارتقای عدالت توزیعی، رویه ای و تعاملی دارد. همچنین، مدیریت سوگیری های ناخودآگاه با آموزش، استانداردسازی فرایندها، استفاده از ابزارهای عینی و نظارت چندلایه می تواند خطاهای انسانی و تبعیض های پنهان را کاهش دهد. نتایج پژوهش نشان می دهد که ترکیب بی طرفی نهادی با مداخله آگاهانه برای کنترل سوگیری ها، زمینه ساز گزینش منصفانه تر، ارزیابی معتبرتر و افزایش اعتماد کارکنان به نظام اداری است. بر این اساس، عدالت سازمانی نه صرفا محصول قوانین رسمی، بلکه نتیجه هم افزایی میان ساختارهای بی طرف و رفتار حرفه ای مدیران است.

کلیدواژه ها:

بی طرفی سازمانی ، سوگیری ناخودآگاه ، عدالت سازمانی ، گزینش کارکنان ، ارزیابی عملکرد ، ، مدیریت منابع انسانی