بررسی احساس تنهایی و کمال گرایی دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان سیرجان

این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل رابطه میان احساس تنهایی و کمال گرایی در میان دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهرستان سیرجان انجام شد. تنهایی و کمال گرایی دو سازه روانشناختی هستند که می توانند به طور قابل توجهی بر سلامت روان و سازگاری تحصیلی نوجوانان تاثیر بگذارند. با توجه به اهمیت دوران نوجوانی و فشارهای این مرحله، درک الگوهای ارتباطی این دو متغیر در جامعه دانش آموزی سیرجان ضروری به نظر می رسد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده است. نتایج این تحقیق، میزان شدت و جهت رابطه بین ابعاد مختلف کمال گرایی (مانند استانداردهای شخصی و انتقاد از خود) و سطح تجربه تنهایی را مشخص می کند و به عنوان مبنایی برای طراحی برنامه های حمایتی و پیشگیرانه در مدارس جهت کاهش آسیب های روانی این قشر فراهم خواهد آمد.

کلیدواژه ها:

احساس تنهایی ، کمال گرایی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، شهرستان سیرجان