بررسی اندیشه های هستی گرایانه در شعر فروغ فرخزاد بر اساس آرای سورن کرکگور

واکاوی بنیادهای فکری شعر فروغ فرخزاد نشان می دهد که او نیز همانند اندیشمندان هستی گرا به ماهیتی از پیش تعیین شده بر مبنای عادت ها و غرایز، اعتقادی نداشته و با تلاش بسیار و تحمل سختی ها کوشیده تا در جهت رشد و شکوفایی و به تعبیر اندیشمندان هستی گرا؛ شدن گام بردارد. فروغ که دغدغه های وجودی بسیاری از قبیل مرگ، گزاف بودن جهان، دلهره و اضطراب، آزادی، تنهایی، و ... داشته، خود را در معمای هستی ناتوان دیده، آوایی بلندتر از مرگ نشنیده و از دلهره و اضطراب، گریزی نمی-یابد. نمود و تجلی این اندیشه ها در سروده های اوست که امکان و ضرورت ارائه تحلیلی هستی گرایانه و به طور خاص بر اساس اندیشه های سورن کرکگور را پیش روی پژوهشگران ادبی قرار می دهد. از این رهگذر جستار حاضر به روش توصیفی تحلیلی و با هدف تبیین اندیشه های هستی گرایانه ی فروغ در پی پاسخ به این پرسش است که اندیشه های هستی گرایانه چگونه در ذهن و زبان فروغ پرورانده شده و اساسا نگاه او به هستی بر چه اندیشه و فلسفه ای متمرکز بوده است برآیندی که از این پژوهش به دست آمد نشان می دهد که فروغ در پیوندی ژرف با مسائل و اندیشه های هستی شناسانه و موضوعات اگزیستانسیالیستی بوده و مفاهیم و دغدغه های وجودی به صورت تامل برانگیز و بسامد بسیار بالایی در سروده هایش بازنمایی شده است که همه آن ها بر اساس اندیشه های اگزیستانسیالیستی سورن قابل تحلیل، ردیابی و واکاوی است.

کلیدواژه ها:

اگزیستانسیالیسم ، اندیشه های هستی گرایانه ، شعر ، فروغ فرخزاد ، سورن کرکگور