بررسی نقش مدیران آموزگار در کاهش تعارض های مدرسه ای و ارتقای نظم آموزشی

این مقاله به بررسی نقش محوری مدیران آموزگار در کاهش تعارض های مدرسه ای و ارتقای نظم آموزشی می پردازد. مدیران آموزگار به دلیل جایگاه دوگانه خود در مدرسه، هم به عنوان مدیر و هم به عنوان معلم، می توانند نقش کلیدی در شناسایی ریشه های تعارض ایفا کنند. تعارض های مدرسه ای اغلب ناشی از ضعف ارتباطات، بی عدالتی در قوانین و فقدان نظارت موثر است. این پژوهش مروری نشان می دهد که مدیران آموزگار با اتخاذ سبک رهبری تحول آفرین و مشارکتی، بستر را برای کاهش تنش ها هموار می سازند. همچنین، آنان با تدوین آیین نامه های رفتاری شفاف و منعطف، به بهبود نظم در کلاس و مدرسه کمک می کنند. از سوی دیگر، توانمندسازی دبیران از طریق کارگاه های مدیریت تعارض، یکی از راهبردهای اثربخش این مدیران است. ایجاد فرهنگ گفت وگو و حل مسئله به جای تنبیه، از دیگر اقدامات مهم آنان به شمار می رود. مدیران آموزگار موفق با حضور مستمر در فضای مدرسه، تعارض ها را در مراحل اولیه شناسایی و مدیریت می کنند. این حضور فعال، حس نظارت عادلانه را در دانش آموزان و کادر آموزشی تقویت می نماید. نتایج بررسی نشان می دهد که مدارس با مدیران آموزگار توانمند، به طور معناداری تعارض های بین فردی کمتری دارند. همچنین، نظم آموزشی در این مدارس پایدارتر بوده و افت تحصیلی ناشی از بینظمی کاهش می یابد. در نهایت، نقش مدیران آموزگار فراتر از اجرای قوانین، به عنوان میانجی گر و تسهیل گر روابط انسانی در مدرسه تبلور می یابد.

کلیدواژه ها:

مدیران آموزگار ، تعارض های مدرسه ای ، نظم آموزشی