عدالت فضایی در توزیع خدمات شهری

عدالت فضایی یکی از مفاهیم کلیدی در برنامه ریزی شهری است که به توزیع عادلانه امکانات، خدمات و فرصت های شهری در میان ساکنان مختلف شهر اشاره دارد. در بسیاری از شهرها، توزیع نامتوازن خدمات و زیرساخت ها موجب شکل گیری نابرابری های فضایی شده و برخی محلات، به ویژه بافت های فرسوده و ناکارآمد، از دسترسی مناسب به امکانات شهری محروم مانده اند. این نابرابری ها می تواند بر کیفیت محیط شهری و سطح رفاه اجتماعی تاثیر منفی بگذارد و زمینه ساز بروز مشکلات اجتماعی و اقتصادی شود. عدالت فضایی بر این اصل تاکید دارد که تمامی شهروندان باید بدون توجه به محل سکونت خود، از فرصت های برابر برای دسترسی به خدمات آموزشی، درمانی، فرهنگی، حمل ونقل و فضاهای عمومی برخوردار باشند.