تاثیر بازی های رایانه ای بر دانش آموزان

تاثیر بازی های رایانه ای بر دانش آموزان هرگز در خلا اتفاق نمی افتد؛ عوامل اجتماعی و محیطی نقش تعیین کننده ای دارند. اولین و مهم ترین عامل، نظارت و همراهی والدین است. والدینی که با فرزند خود بازی می کنند، درباره محتوای بازی گفتگو می کنند و محدودیت زمانی منطقی تعیین می کنند، تاثیرات مثبت بازی را چند برابر می کنند. عامل دوم، جو مدرسه است. مدارسی که بازی را «طردشده» تلقی می کنند، فرصت یادگیری مبتنی بر بازی را از دست می دهند. عامل سوم، دسترسی به همسالان برای بازی های گروهی و همکاری محور است که مهارت های اجتماعی و کار تیمی را تقویت می کند. عامل چهارم، فرهنگ جمعی نسبت به بازی: در فرهنگ هایی که بازی بخشی از زندگی روزمره و ابزار یادگیری تلقی می شود، دانش آموزان رویکرد سالم تری دارند. در مقابل، نگاه «همه بازی بد است» باعث می شود دانش آموزان به صورت پنهانی و بدون راهنمایی به بازی بپردازند. در سال ۱۹۸۰ محققان شروع به ارزیابی تاثیر پرداختن به بازی های رایانه ای ویدیویی، در حوزه های گوناگون شامل سلامت، هماهنگی چشم و دست، عملکرد مدرسه و آسیب شناسی روانی کردند.