تاثیربرنامه تناوبی باشدت بالا(HIIT) درزنگ ورزش برعملکرد تحصیلی وتمرکزدانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین پیوند میان فعالیت بدنی شدید و عملکردهای عالی مغز در جامعه دانش آموزی انجام شده است. در حالی که سیستم های آموزشی سنتی بر جدایی میان فعالیت جسمانی و یادگیری نظری تاکید داشتند، یافته های نوین فیزیولوژی ورزشی حاکی از آن است که تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) به دلیل ماهیت نوسانی و فشار فیزیولوژیک حاد، محرکی بی بدیل برای پلاستیسیته عصبی (Neuroplasticity) محسوب می شوند. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر بین المللی، مکانیسم های دخیل در بهبود تمرکز و عملکرد تحصیلی را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که اجرای HIIT در زنگ تربیت بدنی از طریق افزایش بیان فاکتورهای نوروتروفیک (مانند BDNF)، بهبود اکسیژن رسانی به قشر پیش پیشانی و تنظیم ناقل های عصبی، منجر به ارتقای معنادار حافظه کاری، توجه پایدار و در نهایت نمرات درسی می شود. این مقاله راهبردی نوین برای بازنگری در ساختار ساعت ورزش مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تمرینات HIIT ، عملکرد تحصیلی ، تمرکز و توجه ، فیزیولوژی عصبی ، فاکتور BDNF