رابطه سبک دلبستگی معلم با خودتنظیمی هیجانی و رفتاری دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (ADHD)

اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-رشدی دوران کودکی است که با نقص قابل توجه در خودتنظیمی هیجانی و رفتاری همراه بوده و چالش های جدی در محیط های آموزشی ایجاد می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک دلبستگی معلم با خودتنظیمی هیجانی و رفتاری دانش آموزان دارای ADHD انجام شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع و مقالات معتبر داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته های نظری نشان می دهند که سبک دلبستگی معلم، به عنوان یک متغیر حرفه ای و هیجانی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت رابطه معلم-دانش آموز ایفا می کند. معلمانی که از سبک دلبستگی ایمن برخوردارند، با ایجاد پایگاه امن در کلاس درس، زمینه ساز تقویت خودتنظیمی هیجانی و کاهش رفتارهای تکانشی در دانش آموزان مبتلا به ADHD می شوند؛ در مقابل، سبک های دلبستگی ناایمن با تضعیف این فرایندها همراه است. همچنین عواملی نظیر شدت علائم ADHD، جنسیت دانش آموز، سبک دلبستگی اولیه و حمایت سازمانی مدرسه به عنوان متغیرهای تعدیل کننده در این رابطه شناسایی شدند. در پایان، پیشنهادات کاربردی برای معلمان، مدیران آموزشی و برنامه ریزان تربیت معلم ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی معلم ، خودتنظیمی هیجانی ، خودتنظیمی رفتاری ، اختلال نقص توجه/ بیش فعالی ، رابطه معلم-دانش آموز ، محیط آموزشی