درس پژوهی با محوریت تاثیر روش تدریس ایفای نقش بر بهبود اختلالات خواندن در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی

اختلالات خواندن یکی از چالش های مهم در یادگیری دانش آموزان پایه ششم ابتدایی است که می تواند تاثیر قابل توجهی بر پیشرفت تحصیلی و رشد روانی–اجتماعی آنان داشته باشد. پژوهش حاضر با رویکرد درس پژوهی و به صورت اقدام پژوهی مشارکتی، به بررسی تاثیر روش تدریس ایفای نقش بر بهبود مهارت های روان خوانی و درک مطلب دانش آموزان دارای اختلال خواندن پرداخت. در این مطالعه ۳۳ دانش آموز پسر پایه ششم شرکت داشتند که ۵ نفر از آن ها به عنوان دانش آموزان معیار با اختلالات بارز خواندن انتخاب شدند. اجرای دو سناریوی آموزشی شامل آموزش واژگان و تمرین بخش بندی در سناریوی اول و تدریس فعال با روش ایفای نقش در سناریوی دوم انجام گرفت. نتایج نشان داد که روش ایفای نقش باعث افزایش سرعت، روانی و دقت خواندن، بهبود فهم متن، و انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس شد. همچنین فرایند درس پژوهی، مشارکت جمعی معلمان در طراحی و اصلاح سناریوها، موجب توسعه حرفه ای آنان و ارتقای کیفیت تدریس گردید. این تحقیق تاکید می کند که ترکیب روش های فعال یادگیری نظیر ایفای نقش در قالب درس پژوهی، می تواند به عنوان راهکاری موثر برای مقابله با مشکلات خواندن و ارتقاء کیفیت یادگیری در مدارس ابتدایی به کار گرفته شود. پیشنهاد می شود نظام آموزشی با گسترش این رویکرد، به توانمندسازی معلمان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان اهتمام ویژه ای ورزد.