بررسی روانشناختی کمال گرایی و پیامدهای آن

کمال گرایی به عنوان یک سازه روانشناختی دوگانه، نقش تعیین کننده ای در بهزیستی دانش آموزان و معلمان ایفا می کند. این پژوهش مروری با هدف بررسی ابعاد مختلف کمال گرایی و پیامدهای روانی-تحصیلی آن انجام شده است. با واکاوی پژوهش های اخیر، مشخص گردید که کمال گرایی ناسازگارانه، ارتباطی معنادار با افزایش اضطراب تحصیلی، فرسودگی، کاهش سلامت روان و افت کیفیت زندگی دارد. همچنین، نقش میانجی والدین در شکل گیری این صفت از طریق فشارهای انتظاراتی و الگوهای فرزندپروری، یک مولفه کلیدی است که در بسیاری از مطالعات مورد تاکید قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که کمال گرایی در محیط های رقابتی، نه تنها به ارتقای عملکرد منجر نمی شود، بلکه به عنوان سدی در برابر خلاقیت و استقلال عاطفی عمل می کند. این مقاله ضمن تحلیل تفاوت های فردی در تجربه کمال گرایی، بر ضرورت تدوین راهکارهای مداخله ای برای معلمان و والدین جهت گذار از «کمال گرایی کاذب» به «تلاش برای تعالی» تاکید می ورزد. در نهایت، رویکردهای مبتنی بر ذهن آگاهی و مشاوره مدرسه به عنوان بستری برای مدیریت پیامدهای منفی کمال گرایی معرفی می شوند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، بهزیستی روانشناختی ، عملکرد تحصیلی ، مداخلات تربیتی