نقش کلاس معکوس مبتنی بر یادگیری مشارکتی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی

نقش کلاس معکوس مبتنی بر یادگیری مشارکتی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی به عنوان یکی از راهبردهای تحول آفرین و نوین آموزشی، پتانسیل بالایی در تغییر ساختارهای سنتی تدریس و پویایی کلاسی دارد. هدف این مقاله مروری، واکاوی جامع، نظام مند و تحلیلی سازوکارهایی است که از طریق آن ها، تلفیق مدل کلاس معکوس و رویکردهای یادگیری همیارانه، کیفیت یادگیری، مشارکت و انگیزه ی کودکان را در مقطع ابتدایی تحت تاثیر قرار می دهند. روش پژوهش در این مطالعه از نوع مروری-تحلیلی بوده و با تکیه بر بررسی سیستماتیک پیشینه های پژوهشی، اسناد همایشی و نظریه های تربیتی داخلی و بین المللی انجام گرفته است. یافته های حاصل از واکاوی متون پژوهشی نشان می دهند که انتقال فرآیند انتقال مستقیم دانش به خارج از کلاس (از طریق ویدئوها و محتوای پیش آماده دیجیتال) و اختصاص وقت کلاسی به فعالیت های گروهی و تعاملی، به بهبود پایدار عملکرد تحصیلی و ارتقای انگیزه پیشرفت دانش آموزان منجر می شود. یادگیری مشارکتی در این مدل با ارضای نیازهای عاطفی-اجتماعی، تقویت روابط میان فردی، کاهش رفتارهای چالش برانگیز مانند پرخاشگری، و ارتقای درگیری شناختی عمیق، بستر روانی لازم را برای تثبیت آموخته ها فراهم می آورد. این رویکرد ترکیبی، دانش آموزان را از مصرف کنندگان منفعل به کارگزارانی فعال و خودفرمان تبدیل کرده و ماندگاری مطالب را در حافظه افزایش می دهد. در نتیجه، ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی مستلزم گذار به سمت الگوهای فعال تدریس و توانمندسازی حرفه ای معلمان در این حیطه است. چارچوب پیشنهادی این مقاله می تواند به عنوان راهنمای عمل کارآمدی در اختیار مربیان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس ، یادگیری مشارکتی ، کیفیت یادگیری ، دوره ابتدایی ، درگیری شناختی.