تبیین تاثیر تعاملات کلامی و غیرکلامی معلمان بر کیفیت یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، تبیین تاثیر تعاملات کلامی و غیرکلامی معلمان بر کیفیت یادگیری دانش آموزان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی است. در چارچوب نظری پژوهش، تعاملات کلامی شامل مولفه هایی مانند نحوه بیان، نوع پرسش ها و بازخوردهای معلم و تعاملات غیرکلامی شامل زبان بدن، تماس چشمی، لحن صدا و حالات چهره در نظر گرفته شد. نتایج مرور و تحلیل نشان داد که هر دو نوع تعامل نقش معناداری در ارتقای کیفیت یادگیری دارند و می توانند از طریق افزایش درگیری شناختی، تقویت انگیزش تحصیلی و ایجاد فضای عاطفی مثبت در کلاس، موجب بهبود یادگیری دانش آموزان شوند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که هماهنگی میان تعاملات کلامی و غیرکلامی معلم، تاثیر بیشتری نسبت به هر یک به صورت جداگانه بر کیفیت یادگیری دارد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که کیفیت یادگیری دانش آموزان صرفا به محتوای آموزشی وابسته نیست، بلکه به کیفیت ارتباط و تعامل معلم با دانش آموزان نیز بستگی دارد. بنابراین، توجه به مهارت های ارتباطی معلمان می تواند نقش مهمی در ارتقای اثربخشی فرایند آموزش ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تعامل کلامی ، تعامل غیرکلامی ، معلم ، کیفیت یادگیری ، دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، درگیری شناختی