بررسی تاثیر فرسودگی ناشی از فناوری بر تعهد سازمانی کارکنان با نقش میانجی نوآوری فردی(مطالعه موردی: کارکنان شرکت مخابرات استان ایلام)

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فرسودگی ناشی از فناوری بر تعهد سازمانی کارکنان شرکت مخابرات استان ایلام با نقش میانجی نوآوری فردی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۱۰ نفر از کارکنان شرکت مخابرات استان ایلام بود که بر اساس فرمول کوکران، تعداد ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه آماری و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه استاندارد گردآوری و با استفاده از آمار توصیفی و مدل سازی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد فرسودگی ناشی از فناوری تاثیر منفی و معناداری بر تعهد سازمانی کارکنان دارد. همچنین فرسودگی ناشی از فناوری موجب کاهش نوآوری فردی کارکنان می شود، در حالی که نوآوری فردی دارای تاثیر مثبت و معنادار بر تعهد سازمانی است. نتایج آزمون میانجی نیز نشان داد نوآوری فردی نقش میانجی معناداری در رابطه میان فرسودگی ناشی از فناوری و تعهد سازمانی ایفا می کند. به عبارت دیگر، بخشی از اثر منفی فرسودگی ناشی از فناوری بر تعهد سازمانی از طریق کاهش نوآوری فردی منتقل می شود. به طور کلی، یافته های پژوهش نشان داد مدیریت صحیح فشارهای فناورانه و تقویت نوآوری فردی کارکنان می تواند نقش مهمی در افزایش تعهد سازمانی و کاهش آثار منفی فرسودگی ناشی از فناوری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی ناشی از فناوری ، تعهد سازمانی ، نوآوری فردی ، کارکنان ، شرکت مخابرات استان ایلام