اثربخشی روش تدریس ترکیبی بر تسهیل یادگیری دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهرستان بابل

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی روش تدریس ترکیبی بر تسهیل یادگیری دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهرستان بابل بود. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه پنجم در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ بود که از طریق نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۶۰ نفر (۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه کنترل) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون عملکردی استاندارد ریاضی/علوم و پرسشنامه انگیزش تحصیلی بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. گروه آزمایش تحت آموزش ترکیبی (تلفیق فعالیت های الکترونیکی و کلاسیک) و گروه کنترل تحت روش تدریس سنتی قرار گرفتند. یافته های حاصل از تحلیل توصیفی داده ها نشان داد که میانگین نمرات پس آزمون در گروه آزمایش (۱۸.۹۰) به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل (۱۴.۲۰) است. همچنین کاهش واریانس در گروه آزمایش حاکی از یکنواخت تر شدن سطح یادگیری و کاهش شکاف آموزشی بین دانش آموزان است. نتایج بیانگر آن است که روش تدریس ترکیبی با فراهم آوردن فرصت های یادگیری شخصی سازی شده و بازخوردهای فوری، فرآیند یادگیری را تسهیل کرده و منجر به ارتقای کیفیت آموزش می شود. این پژوهش پیشنهاد می کند که مدیران آموزشی برای بهبود کیفیت یادگیری، به سمت ادغام هوشمندانه فناوری و تدریس حضوری حرکت کنند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ترکیبی ، تسهیل یادگیری ، آموزش ابتدایی ، دانش آموزان دختر ، بابل