تاثیر تمرینات اصلاحی مبتنی بر ثبات مرکزی بر درد و الگوی حرکتی افراد دارای ناهنجاری کایفوز

ناهنجاری کایفوز یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی عضلانی است که با افزایش تحدب ناحیه پشتی ستون فقرات همراه بوده و می تواند موجب بروز درد، کاهش عملکرد حرکتی و اختلال در الگوی حرکتی افراد شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرینات اصلاحی مبتنی بر ثبات مرکزی بر درد و الگوی حرکتی افراد دارای ناهنجاری کایفوز بود. این مطالعه به صورت نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. تعداد ۳۰ نفر از افراد مبتلا به کایفوز به صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه در برنامه تمرینات اصلاحی مبتنی بر ثبات مرکزی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل فعالیت های روزمره خود را ادامه دادند. برای اندازه گیری درد از مقیاس دیداری درد VAS) ) و برای ارزیابی الگوی حرکتی از آزمون های عملکردی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تی وابسته و تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری ۰.۰۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تمرینات اصلاحی مبتنی بر ثبات مرکزی موجب کاهش معنادار درد و بهبود الگوی حرکتی در گروه تجربی شد (P ≤ ۰.۰۵)، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. بر اساس یافته ها، به نظر می رسد تمرینات مبتنی بر ثبات مرکزی با بهبود کنترل عصبی عضلانی و افزایش پایداری تنه، نقش موثری در اصلاح پیامدهای ناشی از کایفوز دارند. بنابراین، این نوع تمرینات می تواند به عنوان یک روش موثر در برنامه های توان بخشی و اصلاح ناهنجاری های قامتی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کایفوز ، تمرینات اصلاحی ، ثبات مرکزی ، الگوی حرکتی ، درد ، ناهنجاری های اسکلتی عضلانی ، توان بخشی ، وضعیت بدنی