یادگیری معنادار در بزرگسالان؛ مطالعه ای بر سوادآموزان نهضتی

یادگیری در بزرگسالان، به ویژه در میان سوادآموزان نهضتی، فرایندی فراتر از انتقال ساده اطلاعات است و زمانی اثربخش خواهد بود که با تجربه های زیسته، نیازهای واقعی و مسائل روزمره فراگیران پیوند برقرار کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد یادگیری معنادار در بزرگسالان و تحلیل عوامل موثر بر کیفیت یادگیری سوادآموزان نهضتی انجام شده است. در این مطالعه، نقش انگیزه، تجارب پیشین، فضای آموزشی، شیوه تدریس و تعاملات انسانی در فرایند یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که هرچه آموزش با نیازهای واقعی زندگی بزرگسالان ارتباط بیشتری داشته باشد، میزان مشارکت، درک مفاهیم و ماندگاری یادگیری افزایش می یابد. همچنین، استفاده از روش های فعال و مشارکتی می تواند احساس خودکارآمدی و اعتماد به نفس سوادآموزان را تقویت کند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های آموزشی نهضت سوادآموزی و توجه به اصول یادگیری بزرگسالان تاکید دارد و بیانگر آن است که آموزش اثربخش در این حوزه نیازمند ایجاد محیطی حمایتی، کاربردی و انگیزه بخش است.واژگان کلیدییادگیری معنادار، آموزش بزرگسالان، سوادآموزان نهضتی، یادگیری مشارکتی، انگیزش آموزشی، نهضت سوادآموزی