مدیریت کارآفرینی فناورانه ونوین درمدارس

مدیریت کارآفرینی فناورانه و نوین در مدارس به مثابه پارادایمی تحول آفرین در نظام های آموزشی معاصر مطرح شده است که هدف آن پیوند نظام مند میان آموزش نظری با نیازهای عملی جامعه دانش بنیان می باشد این رویکرد بر خلاف مدیریت سنتی که بر حافظه محوری و انفعال یادگیرندگان تاکید دارد بر پرورش مهارت های خلق ارزش از طریق فناوری های روز در میان دانش آموزان و کادر آموزشی تمرکز می کند مدارس به عنوان بستر اصلی جامعه پذیری می توانند با اتخاذ این سبک مدیریتی به کانون های تولید ایده های نو و حل مسائل محلی تبدیل شوند مدیریت کارآفرینی فناورانه شامل مولفه هایی همچون برنامه ریزی استراتژیک مبتنی بر فرصت یابی تخصیص منابع مالی و انسانی به پروژه های نوآورانه توانمندسازی معلمان در نقش مربیان کارآفرینی و طراحی فضاهای یادگیری انعطاف پذیر و هوشمند است فناوری های نوظهور مانند هوش مصنوعی اینترنت اشیا و چاپ سه بعدی ابزارهای کلیدی برای پیاده سازی این نوع مدیریت در مدرسه به شمار می روند مدارس کارآفرین فناور با ایجاد شرکت های کوچک آموزشی شتاب دهنده های ایده های دانش آموزی و کانون های نوآوری داخلی بستر تجربه عملی کارآفرینی را برای نسل جوان فراهم می آورند با این حال مسیر پیاده سازی این مدیریت نوین با چالش های جدی از جمله کمبود بودجه اختصاصی مقاومت ساختاری معلمان و والدین در برابر تغییر روش ها و نبود الگوهای بومی و متناسب با فرهنگ ایرانی مواجه است ارزیابی صحیح از پیامدهای این الگوی مدیریتی بر پیشرفت تحصیلی کاهش ترک تحصیل و افزایش اشتغال پذیری دانش آموزان ضرورتی انکارناپذیر است پژوهش حاضر با روش مروری نظام مند به تحلیل دقیق مفهوم ابعاد گوناگون موانع ساختاری و رفتاری و پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت مدیریت کارآفرینی فناورانه و نوین در مدارس می پردازد یافته های اولیه نشان می دهد که این رویکرد همسو با تحول دیجیتال جهانی می تواند مدارس را از حالت مصرف کننده صرف فناوری به تولیدکننده فعال ارزش و دانش تبدیل کند در پایان این مقاله پیشنهادهای کاربردی و مرحله ای برای سیاست گذاران آموزشی مدیران مدارس و نیز برنامه ریزان درسی ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کارآفرینی فناورانه و نوین ، مدارس