چگونه توانستم اختلال ریاضی را در دانش آموزم مرسانا بهبود ببخشم؟

این اقدام پژوهی با عنوان «چگونه توانستم اختلال ریاضی را در دانش آموزم مرسانا بهبود ببخشم؟» در پایه دوم ابتدایی دبستان دخترانه اشرف السادات حسینی در منطقه روستایی شهرستان محلات انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، وجود ضعف چشمگیر دانش آموز در یادگیری مفاهیم پایه ریاضی از جمله شمارش منظم و پیوسته، شمارش معکوس، جمع و تفریق، درک ساعت، خواندن و نوشتن اعداد و استفاده از راهبردهای حل مسئله بود که بر عملکرد تحصیلی و اعتمادبه نفس وی تاثیر منفی گذاشته بود. هدف این پژوهش، شناسایی علل بروز اختلال ریاضی و بهبود توانایی های شناختی، ادراکی و محاسباتی دانش آموز از طریق به کارگیری روش های آموزشی خلاقانه و فعال بود. در مرحله شواهد یک، اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم رفتار و عملکرد دانش آموز، بررسی تکالیف و آزمون ها، مصاحبه با والدین، گفت وگو با دانش آموز و مشورت با همکاران جمع آوری شد. پس از تجزیه و تحلیل داده ها، برنامه ای آموزشی مبتنی بر بازی های هدفمند، فعالیت های دست ورزی، تمرینات یکپارچه سازی حسی حرکتی، بازی های مبتنی بر هماهنگی حسی حرکتی، داستان پردازی آموزشی و بازی پروفسور بالتازار طراحی و اجرا گردید. همچنین آموزش مفاهیمی مانند ارزش مکانی اعداد، خواندن اعداد سه رقمی، جمع و تفریق فرآیندی، درک ساعت و تقویت راهبردهای حل مسئله به صورت مستمر انجام شد. در مرحله شواهد دو، نتایج مداخله از طریق مشاهده مجدد، مقایسه آزمون های قبل و بعد، بررسی تکالیف و ارزیابی عملکرد دانش آموز مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که دانش آموز در مهارت های شمارش، محاسبات ریاضی، تمرکز و توجه، سرعت عمل، دقت، درک مفاهیم پایه و حل مسئله پیشرفت قابل توجهی داشته است. نتایج نهایی پژوهش بیانگر آن است که استفاده از روش های آموزشی مبتنی بر بازی، فعالیت های عملی و تمرینات حسی حرکتی می تواند نقش موثری در کاهش اختلال ریاضی و بهبود یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اختلال ریاضی ، بازی آموزشی ، فعالیت دست ورزی ، یکپارچه سازی حسی حرکتی ، حل مسئله.