مدیریت تغییر در زمان های ناپایداری ،تاب آوری سازمانی در مدارس

عنوان: مدیریت تغییر در زمان های ناپایداری: تاب آوری سازمانی در مدارسچکیده: موسسات آموزشی در حال حاضر در محیطی فعالیت می کنند که با ویژگی های نوسان، عدم قطعیت، پیچیدگی و ابهام (VUCA) شناخته می شود. این پژوهش به بررسی نقش تاب آوری سازمانی به عنوان یک مکانیسم میانجی در مدیریت تغییر در مدارس طی دوره های ناپایداری می پردازد. هدف از این مطالعه، کاوش در چگونگی سازگاری مدیران و معلمان مدارس با اختلالات ناگهانی، نظیر آن هایی که توسط تنش های اجتماعی-سیاسی یا بحران های جهانی ایجاد می شوند، در حالی که کیفیت آموزشی حفظ می گردد، است. یک رویکرد ترکیبی (آمیخته) به کار گرفته شد که شامل پیمایش کمی از ۳۸۵ مدیر و معلم مدرسه در مناطق مختلف و مصاحبه های کیفی بود. پرسشنامه بر اساس مقیاس های استاندارد تاب آوری سازمانی، مدیریت تغییر و اثربخشی مدرسه طراحی گردید. از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن داده ها و آزمون تی تک نمونه ای برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان دهنده رابطه معنادار مثبت بین راهبردهای مدیریت تغییر فعال و تاب آوری سازمانی است. علاوه بر این، نتایج حاکی از آن است که تاب آوری صرفا یک ویژگی واکنشی نیست، بلکه ظرفیتی است که از طریق اعتماد، ارتباطات و چشم انداز مشترک ساخته می شود. این مطالعه نتیجه می گیرد که تقویت تاب آوری برای بهبود پایدار مدارس در بافت های ناپایدار ضروری است.واژگان کلیدی: تاب آوری سازمانی، مدیریت تغییر، ناپایداری آموزشی، رهبری مدرسه، محیط VUCA.