بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی ، انعطاف پذیری شناختی و گرایشات خودشیفتگی با قلدری در دختران متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مهارت های اجتماعی، انعطاف پذیری شناختی و گرایش های خودشیفتگی با رفتار قلدری در دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم انجام شد. قلدری به عنوان یکی از مسائل مهم و رو به افزایش در محیط های آموزشی، می تواند پیامدهای روانی، اجتماعی و تحصیلی قابل توجهی برای دانش آموزان به همراه داشته باشد. از این رو، شناسایی عوامل موثر بر آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم می باشد. نمونه پژوهش به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد مهارت های اجتماعی، انعطاف پذیری شناختی، خودشیفتگی و قلدری جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی و رگرسیون چندگانه انجام شد.یافته ها نشان داد که بین مهارت های اجتماعی و انعطاف پذیری شناختی با رفتار قلدری رابطه منفی و معنادار وجود دارد؛ به این معنا که افزایش این دو متغیر با کاهش رفتارهای قلدرانه همراه است. همچنین نتایج نشان داد که بین گرایش های خودشیفتگی و قلدری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، به طوری که افزایش خودشیفتگی با افزایش رفتار قلدری همراه است. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ترکیب سه متغیر مهارت های اجتماعی، انعطاف پذیری شناختی و خودشیفتگی توان پیش بینی معنادار رفتار قلدری را دارد. در میان متغیرهای پیش بین، گرایش های خودشیفتگی نقش قوی تری در پیش بینی قلدری داشت.در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که قلدری پدیده ای چندعاملی است که تحت تاثیر همزمان عوامل شناختی، اجتماعی و شخصیتی قرار دارد و توجه به این عوامل می تواند در طراحی برنامه های پیشگیرانه و آموزشی در مدارس موثر واقع شود.کلمات کلیدی: قلدری، مهارت های اجتماعی، انعطاف پذیری شناختی، خودشیفتگی، دانش آموزان دختر، دوره متوسطه دوم، رفتارهای پرخطر، روان شناسی تربیتی