فراتر از نمرات سنتی: چگونه هوش مصنوعی استعدادهای پنهان دانش آموزان را کشف می کند؟

نظام های ارزیابی سنتی مبتنی بر نمره، دهه هاست که به عنوان معیار اصلی سنجش توانایی دانش آموزان به کار گرفته می شوند؛ اما شواهد روزافزون نشان می دهد این نظام ها از شناسایی طیف گسترده ای از استعدادهای شناختی، خلاقانه، هیجانی و اجتماعی ناتوانند. این مقاله با هدف بررسی چگونگی کاربرد هوش مصنوعی در کشف استعدادهای پنهان دانش آموزان و ارائه چارچوبی برای فراتر رفتن از ارزیابی های یک بعدی تدوین شده است. روش تحقیق این مقاله تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر علمی است. یافته ها نشان می دهند که ابزارهای هوش مصنوعی از جمله یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و سیستم های تطبیقی، با تحلیل مستمر رفتار یادگیری، سبک های شناختی و محتوای تولیدی دانش آموزان، قادرند الگوهایی را آشکار سازند که در ارزیابی های نقطه ای سنتی نادیده می مانند. در عین حال، کاربرد این فناوری ها با چالش های جدی از جمله تعصب الگوریتمی، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی، شکاف دیجیتال و خطر برچسب زنی زودهنگام همراه است. مقاله در نهایت پیشنهاداتی برای سیاست گذاران، مدارس و پژوهشگران ارائه می دهد تا هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان ابزاری مکمل در خدمت عدالت آموزشی و شکوفایی استعداد به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، استعداد پنهان ، ارزیابی آموزشی ، یادگیری ماشین ، هوش های چندگانه ، عدالت آموزشی