تاثیر آموزش مبتنی برخلاقیت در دانش اموزان دیرآموز ابتدایی

هدف این مقاله بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر خلاقیت بر پیامدهای آموزشی و شناختی دانش آموزان دیرآموز دوره ابتدایی است. دانش آموزان دیرآموز معمولا در سرعت پردازش، توجه پایدار، حافظه کاری و مهارت های پایه تحصیلی با چالش هایی مواجه اند و این موضوع می تواند انگیزش و خودکارآمدی تحصیلی آنان را نیز تضعیف کند. آموزش مبتنی بر خلاقیت با تاکید بر فعالیت های مسئله محور، تولید ایده های متنوع، یادگیری فعال، انعطاف پذیری شناختی و استفاده از روش هایی مانند بازی های آموزشی، داستان پردازی، هنر، بارش فکری و تکنیک های ایده پردازی می تواند زمینه ی افزایش مشارکت، بهبود یادگیری مفاهیم و تقویت کارکردهای اجرایی را فراهم آورد. روش پژوهش حاضر کتابخانه ای است و با مرور نظام مند-روایتی منابع علمی معتبر داخلی و خارجی (مقالات پژوهشی، کتاب ها و گزارش های علمی) انجام می شود. یافته های مرور نشان می دهد برنامه های آموزشی خلاقیت محور، در صورت طراحی متناسب با ویژگی های شناختی-هیجانی دیرآموزان و اجرای گام به گام، می توانند به بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزش و ارتقای مهارت های حل مسئله کمک کنند. در پایان، بر ضرورت توانمندسازی معلمان ابتدایی در طراحی فعالیت های خلاقیت محور و تولید بسته های آموزشی ویژه دیرآموزان تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر خلاقیت ، خلاقیت ، دانش آموزان دیرآموز ، دوره ابتدایی ، یادگیری فعال.