تاثیر مدیریت کلاس مبتنی بر روانشناسی بر کاهش استرس و یادگیری عمیق

مدیریت کلاس درس، نقشی تعیین کننده در کیفیت محیط آموزشی و پیامدهای تحصیلی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر به کارگیری اصول روانشناسی تربیتی در مدیریت کلاس بر کاهش اضطراب امتحان و افزایش یادگیری عمیق دانش آموزان انجام شده است. یافته های حاصل از مرور نظام مند منابع نشان می دهد که مدیریت کلاس مبتنی بر روانشناسی تربیتی، که بر پایه های علمی مانند نظریه خودتعیین گری، نظریه اسناد، شناخت درمانی و اصول اصلاح رفتار استوار است، می تواند فضای کلاس را از حالتی تهدیدآمیز و قضاوت محور به محیطی امن، حمایت گر و چالش برانگیز تبدیل کند. راهکارهایی مانند ایجاد جو تسلط محور به جای عملکرد محور، ارائه بازخورد توصیفی و فرآیند محور، تقویت خودکارآمدی دانش آموزان، آموزش مهارت های خودتنظیمی و مدیریت استرس، و طراحی ارزیابی های تکوینی و سازنده، به طور مستقیم بر باورهای شناختی و هیجانی دانش آموزان درباره آزمون ها تاثیر گذاشته و از بروز و تداوم اضطراب امتحان می کاهد. همزمان، این محیط روانی-اجتماعی مثبت، با کاهش بار شناختی ناشی از اضطراب، افزایش انگیزه درونی و تمرکز بر درک مفاهیم به جای حفظ کردن طوطی وار، بستر لازم برای وقوع یادگیری عمیق—یعنی یادگیری معنادار، قابل انتقال و ماندگار—را فراهم می آورد. این مطالعه بر ضرورت آموزش مستمر معلمان در حوزه روانشناسی تربیتی و ادغام این اصول در هسته اصلی مدیریت کلاس درس تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، روانشناسی تربیتی ، اضطراب امتحان ، یادگیری عمیق ، جو تسلط محور ، خودکارآمدی ، خودتنظیمی ، بازخورد سازنده ، ارزیابی تکوینی.