یادگیری تطبیقی مبتنی بر بازی های هوشمند؛ پیش بینی شایستگی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی در اکوسیستم آموزش دیجیتال

با ظهور عصر دیجیتال و نفوذ فناوری های هوشمند، نظام های آموزشی سنتی با چالش مواجه سازی نسل دیجیتال روبرو هستند و بازی های رایانه ای آموزشی به عنوان ابزاری تعاملی، پتانسیل بالایی در تبدیل فرآیند یادگیری از حالت منفعل به فعال دارند. هدف این پژوهش، تبیین نقش یادگیری تطبیقی مبتنی بر بازی های هوشمند در پیش بینی شایستگی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان در اکوسیستم آموزش دیجیتال است. روش پژوهش حاضر، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است که با استفاده از تکنیک مرور سیستماتیک ادبیات و تحلیل محتوای کیفی منابع کتابخانه ای انجام شد و داده ها از طریق فیش برداری از کتب، پایان نامه ها و مقالات معتبر داخلی و خارجی گردآوری و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بازی های آموزشی با دارا بودن شش مولفه اصلی (قوانین، نتیجه قابل اندازه گیری، نظام ارزش گذاری، تلاش هدفمند، نتایج قابل توافق و دلبستگی بازیکن)، مکانیسم های روان شناختی موثری را فعال می کنند و رابطه بین بازی های آموزشی و شایستگی تحصیلی، مستقیم نبوده بلکه از طریق تقویت خودتنظیمی شناختی، ذهن آگاهی و انگیزش درونی واسطه گری می شود. همچنین، مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق سه مسیر غیرمستقیم شامل بازی های گروهی همکارانه، برنامه درسی پنهان مدرسه و عناصر بازی وارسازی تقویت می گردد و این بازی ها با ایجاد محیطی امن برای تمرین نقش های اجتماعی، حس تعلق و همکاری را ارتقا داده و اضطراب یادگیری را کاهش می دهند. در نهایت، بازی های رایانه ای آموزشی فراتر از ابزار سرگرمی، بستری چندبعدی برای پرورش شایستگی های شناختی، عاطفی و اجتماعی هستند. لذا پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با بازنگری در روش های سنتی، از بازی ها به عنوان مکمل هوشمندانه جهت تقویت مولفه های فراشناختی استفاده کنند و پژوهش های آتی با طرح های طولی و ترکیبی، به طراحی بازی های بومی سازی شده با تاکید بر پایداری اثرات در بلندمدت بپردازند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تطبیقی ، بازی های هوشمند ، شایستگی تحصیلی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، اکوسیستم ، آموزش دیجیتال.