بررسی اثرات ترکیبی گرمادرمانی، تحریک الکتریکی عضلات و حرکات اصلاحی در بیماران مبتلا به آرتروز زانو

آرتروز زانو یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی–عضلانی است که با درد، محدودیت حرکتی و کاهش عملکرد مفصل همراه بوده و می تواند کیفیت زندگی افراد را تحت تاثیر قرار دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثرات ترکیبی گرمادرمانی، تحریک الکتریکی عضلات و حرکات اصلاحی در بیماران مبتلا به آرتروز زانو بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به آرتروز زانو مراجعه کننده به مراکز فیزیوتراپی بود که از میان آن ها تعداد مشخصی به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته تحت برنامه مداخله ای شامل گرمادرمانی، تحریک الکتریکی عضلات و حرکات اصلاحی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل مداخله خاصی دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها از مقیاس دیداری درد، پرسشنامه عملکردی WOMAC، اندازه گیری دامنه حرکتی مفصل زانو با گونیامتر و آزمون نشستن و برخاستن ۳۰ ثانیه استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های آماری مناسب در سطح معنی داری ۰.۰۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از اجرای مداخله، شدت درد در گروه آزمایش به طور معناداری کاهش یافت و عملکرد زانو، دامنه حرکتی مفصل و عملکرد اندام تحتانی به طور معناداری بهبود پیدا کرد (P<۰.۰۵)، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. بر اساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که ترکیب گرمادرمانی، تحریک الکتریکی عضلات و حرکات اصلاحی می تواند به عنوان یک روش موثر و غیرتهاجمی در کاهش درد و بهبود عملکرد بیماران مبتلا به آرتروز زانو مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آرتروز زانو ، گرمادرمانی ، تحریک الکتریکی عضلات ، حرکات اصلاحی ، عملکرد زانو