تحلیل نقش هوش مصنوعی در آموزش تعاملی، یادگیری فعال و مشارکت کلاسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی در آموزش تعاملی، یادگیری فعال و مشارکت کلاسی دانش آموزان انجام شد. این تحقیق از نظر رویکرد، کیفی و از نظر روش، مروری بود. در فرایند انجام پژوهش، منابع علمی مرتبط با موضوع شامل مقاله ها، پژوهش ها و متون تخصصی بررسی، دسته بندی و تحلیل شدند تا ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی در محیط های آموزشی شناسایی و تبیین گردد. یافته های تحقیق نشان داد که هوش مصنوعی می تواند از طریق شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری، شناسایی نیازهای یادگیری، تسهیل فعالیت های مسئله محور و گسترش فرصت های مشارکت، به تقویت تعامل آموزشی و فعال تر شدن نقش دانش آموزان کمک کند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که این فناوری در کنار آثار مثبت بر انگیزش، خودکارآمدی و مشارکت کلاسی، با چالش هایی مانند وابستگی به فناوری، احتمال کاهش تعامل انسانی، نابرابری دسترسی و ضرورت آمادگی معلمان و مدارس نیز همراه است. در نتیجه می توان گفت که اثربخشی هوش مصنوعی در آموزش، نه صرفا به وجود ابزارهای هوشمند، بلکه به نحوه طراحی آموزشی، کیفیت هدایت معلم، آمادگی مدرسه و استفاده مسئولانه از فناوری وابسته است. بنابراین، بهره گیری سنجیده و تربیت محور از هوش مصنوعی می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و پویایی کلاس درس منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش تعاملی ، یادگیری فعال ، مشارکت کلاسی