نقش «ذهن آگاهی مبتنی بر بازی» در کاهش رفتارهای چالش برانگیز کودکان دارای اوتیسم

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی رویکرد «ذهن آگاهی مبتنی بر بازی» بر کاهش رفتارهای چالش برانگیز کودکان دارای اوتیسم در محیط مدرسه انجام شد. روش تحقیق به صورت شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دارای اوتیسم بود که از میان آن ها نمونه ای به روش هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های رفتاری و چک لیست های مشاهده ای بود. مداخله به صورت تمرین های ساختاریافته ذهن آگاهی تلفیق شده با بازی های گروهی در چندین جلسه اجرا گردید. نتایج نشان داد که این رویکرد تاثیر معناداری بر کاهش پرخاشگری فیزیکی، رفتارهای کلیشه ای و اضطراب جدایی داشته است. همچنین، یافته ها حاکی از بهبود چشمگیر در سطح تمرکز، توجه پایدار و مهارت های خودنظم دهی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل است. تمرین های بازی محور با ایجاد بستری امن و لذت بخش، امکان انتقال مفاهیم انتزاعی ذهن آگاهی را به تجربیات عینی فراهم کرده و منجر به افزایش سازگاری اجتماعی دانش آموزان شد. بر اساس نتایج، تلفیق بازی و ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک مداخله کارآمد و بومی در مدارس برای ارتقای سلامت روان و کیفیت آموزش کودکان دارای اوتیسم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی مبتنی بر بازی ، اختلال طیف اوتیسم ، رفتارهای چالش برانگیز ، تمرکز و توجه پایدار ، خودنظم دهی ، بازی درمانی ، سازگاری اجتماعی ، اضطراب جدایی ، مداخلات مدرسه ای ، مهارت های اجتماعی