اقدام پژوهی : چگونه توانستم با آموزش مهارت حل مسئله به شیوه کودک محور، تاب آوری دختران ابتدایی را در تعارض های بین فردی افزایش دهم؟

هدف این اقدام پژوهی پاسخ به این پرسش بود که چگونه می توان با آموزش مهارت حل مسئله به شیوه کودک محور، تاب آوری دختران دوره ابتدایی را در تعارض های بین فردی افزایش داد. مسئله از طریق مشاهده های هدفمند در موقعیت های پرتعارض (زنگ تفریح، صف، فعالیت های گروهی)، گپ وگفت های کوتاه با دانش آموزان و نظرخواهی از همکاران و والدین شناسایی شد و با اجرای یک چک لیست/پرسشنامه تیک زدنی محقق ساخته (اقتباسی از چارچوب های معتبر تاب آوری و حل مسئله اجتماعی) به صورت کمی مستند گردید. در مرحله اجرا، بسته ای کودک محور شامل آموزش مرحله ای حل مسئله (مکث و آرام سازی، تعریف مسئله، نام گذاری احساس، تولید راه حل، سنجش پیامد و انتخاب)، تمرین های نقش آفرینی مبتنی بر سناریوهای واقعی تعارض، استفاده از کارت ها و یادآورها و نیز ایجاد مسیر حل تعارض قبل از مراجعه به بزرگسال، با هماهنگی مدیریت و معلمان انجام شد و در طول اجرا بر اساس بازخوردها تعدیل گردید. برای تحلیل داده ها از مقایسه شواهد نوع ۱ و ۲ و همچنین «جدول نموداری شش پرسش» جهت ثبت منظم اطلاعات (چه کسی؟ چه چیزی؟ کجا؟ کی؟ چگونه؟ چرا؟) استفاده شد تا تغییرات رفتاری و فرایندی در حل تعارض قابل ردیابی باشد. نتایج شواهد ۲ نسبت به شواهد ۱ نشان داد واکنش های هیجانی و شکایت محور کاهش و گفت وگو، حل تعارض خودگردان، برگشت سریع تر به تعادل و ترمیم رابطه افزایش یافته است؛ همچنین گزارش معلمان و بخشی از والدین، بهبود در کار گروهی و کاهش قهرهای طولانی را تایید کرد. در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که آموزش کودک محور حل مسئله، در کنار تمرین عملی و هماهنگی بزرگسالان، می تواند به طور معناداری تاب آوری دانش آموزان ابتدایی را در تعارض های بین فردی تقویت کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، حل مسئله اجتماعی ، تعارض های بین فردی ، آموزش کودک محور ، مهارت های اجتماعی هیجانی