طراحی و ارزیابی مسیر یادگیری شخصی سازی شده با هوش مصنوعی برای دانش آموزان

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه گسترش هوش مصنوعی، چشم انداز آموزش و یادگیری را دستخوش تغییرات بنیادین کرده و امکان گذار از الگوهای یکسان و سنتی به شیوه های انعطاف پذیر و فردمحور را فراهم آورده است. در این میان، طراحی مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده به عنوان رویکردی نوین، می تواند پاسخ گوی تفاوت های فردی دانش آموزان در توانایی ها، علایق، سبک های شناختی و سرعت یادگیری باشد. پژوهش حاضر با هدف تبیین ظرفیت ها، الزامات و پیامدهای به کارگیری هوش مصنوعی در طراحی و ارزیابی این مسیرها در محیط مدرسه انجام شده است. در این مطالعه تلاش شده است نشان داده شود که استفاده هدفمند از سامانه های هوشمند می تواند با تحلیل مستمر عملکرد یادگیرندگان، ارائه بازخوردهای دقیق، پیشنهاد فعالیت های متناسب و پشتیبانی از تصمیم گیری آموزشی معلمان، به ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش مشارکت تحصیلی منجر شود. همچنین شرایط اجرایی، چالش های احتمالی و پیش نیازهای فرهنگی، فنی و تربیتی این رویکرد مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که در صورت فراهم بودن زیرساخت های مناسب، آموزش معلمان، تولید محتوای سازگار و حفظ نقش راهبری انسان در فرایند یاددهی یادگیری، مسیرهای شخصی سازی شده می توانند به کاهش نابرابری های آموزشی، تقویت خودتنظیمی یادگیرندگان و بهبود تجربه آموزشی منجر شوند. در مجموع، این رویکرد نه به عنوان جایگزین آموزش سنتی، بلکه به عنوان مکملی توانمند برای ایجاد نظامی پویا، پاسخ گو و متناسب با نیازهای نسل جدید قابل طرح است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، مسیر یادگیری ، فناوری آموزشی ، تصمیم گیری آموزشی ، بازخورد هوشمند ، تفاوت های فردی ، تحلیل داده های یادگیری ، آموزش مدرسه ای ، خودتنظیمی تحصیلی ، کیفیت یادگیری ، محیط یادگیری هوشمند