اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودتنظیمی هیجانی دختران زبان آموز مبتلا به اضطراب فراگیر

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودتنظیمی هیجانی دختران زبان آموز مبتلا به اختلال اضطراب فراگیرانجام شد.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دختران زبان آموز موسسات زبان شهر اراک در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و غربالگری توسط مقیاس اضطراب فراگی و مصاحبه بالینی، ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان (۲۰۱۰) بود. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش قرار گرفتند. داده ها با روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و مانوا تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر ارتقای خودتنظیمی هیجانی دختران زبان آموز تاثیر معنادار دارد.بر اساس یافته ها، این مداخله توانست ۱۲.۲ درصد از واریانس «سازگاری»، ۱۰.۲ درصد از واریانس «پنهان کاری» (کاهش پنهان کاری منفی) و ۹.۸ درصد از واریانس «تحمل» هیجانی را تبیین کند. این نتایج در مرحله پیگیری یک ماهه نیز پایدار باقی ماند.نتیجه گیری: شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی با تقویت مهارت های حضور در لحظه و پذیرش غیرقضاوت گرانه، به زبان آموزان کمک می کند تا از الگوهای اجتنابی و پنهان کاری هیجانی فاصله گرفته و ظرفیت تحمل و سازگاری خود را در مواجهه با استرس های یادگیری افزایش دهند. پیشنهاد می شود از این پروتکل در مراکز آموزشی و موسسات زبان برای کاهش اضطراب و بهبود عملکرد تحصیلی زبان آموزان استفاده شود.

کلیدواژه ها:

شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، خودتنظیمی هیجانی ، اضطراب فراگیر