مروری بر اضطراب اجتماعی فرزندان طلاق بر اساس نشخوار فکری

طلاق والدین به عنوان یکی از مهم ترین استرسورهای روانی–اجتماعی دوران کودکی و نوجوانی، می تواند پیامدهای گسترده ای بر سلامت روان فرزندان برجای گذارد. یکی از شایع ترین این پیامدها، اضطراب اجتماعی است که با ترس از ارزیابی منفی، کناره گیری اجتماعی و اختلال در روابط بین فردی همراه می باشد. در سال های اخیر، نشخوار فکری به عنوان یک فرایند شناختی تداوم دهنده، توجه پژوهشگران را در تبیین این اختلال جلب کرده است. نشخوار فکری با تمرکز تکرارشونده و غیرسازگارانه بر تجربیات و هیجان های منفی، می تواند حساسیت به طرد را تقویت کرده و تنظیم شناختی هیجان را مختل سازد. هدف مقاله حاضر، مروری نظام مند بر پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با ارتباط میان طلاق والدین، نشخوار فکری و اضطراب اجتماعی در فرزندان است. در این مرور، علاوه بر تبیین مفاهیم نظری، به بررسی شواهد تجربی و نقش متغیرهای میانجی و تعدیل کننده ای مانند تنظیم شناختی هیجان، شفقت به خود، حساسیت به طرد و حمایت های خانوادگی و مدرسه ای پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که نشخوار فکری نقش محوری در شکل گیری و تداوم اضطراب اجتماعی فرزندان طلاق دارد و مداخلات شناختی–هیجانی هدفمند می توانند به طور معناداری نشانه های این اختلال را کاهش دهند. در نهایت، مقاله بر اهمیت شناسایی زودهنگام، طراحی برنامه های پیشگیرانه و نقش نهادهای حمایتی در بهبود سلامت روان این گروه آسیب پذیر تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

طلاق والدین ، اضطراب اجتماعی ، نشخوار فکری ، تنظیم هیجان ، فرزندان طلاق