تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه بر خلاقیت و یادگیری خودراهبر دانش آموزان در مدارس هوشمند

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه بر خلاقیت و یادگیری خودراهبر دانش آموزان در بستر مدارس هوشمند بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد یادگیری خودراهبر و مقیاس سنجش خلاقیت بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که یادگیری مبتنی بر پروژه در مدارس هوشمند، تاثیر معناداری بر افزایش خلاقیت و یادگیری خودراهبر دانش آموزان دارد. این یافته ها با پژوهش های باباخانی (۱۳۹۰)، مرادی دولیسکانی و همکاران (۱۴۰۰) و همچنین مطالعات Akçayır و Akçayır (۲۰۱۸) همسو است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، خلاقیت ، یادگیری خودراهبر ، مدارس هوشمند ، یادگیری فعال