نقش انگیزش بیرونی و سرمایه روانشتاختی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش انگیزش بیرونی و سرمایه روان شناختی در پیش بینی اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در سال جاری بود که از میان آن ها صد نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس اضطراب اجتماعی، پرسشنامه انگیزش بیرونی، پرسشنامه سرمایه روان شناختی و پرسشنامه کنترل اضطراب اجتماعی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد بین انگیزش بیرونی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار و بین سرمایه روان شناختی با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که سرمایه روان شناختی به تنهایی و انگیزش بیرونی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب اجتماعی هستند. نتیجه گیری: سرمایه روان شناختی به عنوان یک عامل محافظتی و انگیزش بیرونی به عنوان یک عامل خطر در برابر اضطراب اجتماعی دانشجویان عمل می کنند. تقویت سرمایه روان شناختی و تعدیل وابستگی به پاداش های بیرونی می تواند به عنوان راهبردی موثر در کاهش علائم اضطراب اجتماعی و بهبود سلامت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انگیزش بیرونی ، سرمایه روان شناختی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، فضای مجازی