نقش سرگشتگی ذهنی ، انگیزش درونی و منبع کنترل در پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش سرگشتگی ذهنی، انگیزش درونی و منبع کنترل در پیش بینی اختلال اضطراب فراگیر دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در سال جاری بود که از میان آن ها صد نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های استاندارد اختلال اضطراب فراگیر، سرگشتگی ذهنی، انگیزش درونی و منبع کنترل پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین سرگشتگی ذهنی و منبع کنترل بیرونی با اختلال اضطرابی رابطه مثبت و معنادار و بین انگیزش درونی و منبع کنترل درونی با اختلال اضطرابی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که سرگشتگی ذهنی به تنهایی بیشترین سهم را در پیش بینی اضطراب دارد و انگیزش درونی و منبع کنترل درونی به ترتیب در گام های بعدی وارد معادله شدند. نتیجه گیری: سرگشتگی ذهنی و منبع کنترل بیرونی به عنوان عوامل خطر، و انگیزش درونی و منبع کنترل درونی به عنوان عوامل محافظتی در برابر اختلال اضطرابی دانشجویان عمل می کنند. توجه به این متغیرها در برنامه های مشاوره و آموزش می تواند به کاهش علائم اضطرابی در جمعیت دانشجویی کمک کند.

کلیدواژه ها:

سرگشتگی ذهنی ، انگیزش درونی ، منبع کنترل ، اختلال اضطرابی ، دانشجویان ، فضای مجازی