بازی وارسازی محیط های آموزشی؛تسهیل گر رشد شایستگی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان

با گسترش فناوری های آموزشی و تغییر سبک یادگیری نسل دیجیتال، نظام های تعلیم و تربیت سنتی کارآمدی خود را از دست دادند و پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش محیط های بازی وارشده در ارتقای شایستگی تحصیلی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان طراحی گردید. روش شناسی پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کتابخانه ای بود و داده ها از طریق مرور منابع معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با تحلیل محتوای کیفی پردازش شدند. یافته ها نشان داد که ادغام عناصر بازی محور در آموزش، انگیزه درونی را افزایش داد و بار شناختی را کاهش بخشید و تعاملات شبیه سازی شده، مهارت های حل مسئله را تقویت و اضطراب یادگیری را تعدیل نمود. سناریوهای گروهی، هم افزایی بین فردی را تسهیل و درونی سازی ارزش های اخلاقی را فراهم و نابرابری دسترسی فناورانه و مقاومت معلمان، موانعی ساختاری محسوب شدند. همچنین بازی وارسازی، چارچوبی پداگوژیک برای پرورش شایستگی های شناختی-اجتماعی عمل کرد؛ لذا پیشنهاد شد که سیاست گذاران آموزشی با سرمایه گذاری زیرساختی، بازطراحی دوره های معلمان و بومی سازی محتوا، این رویکرد را در برنامه های درسی ادغام نمایند.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، شایستگی تحصیلی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، بازی های آموزشی ، محیط آموزشی.