بررسی رابطه بین تعارض والدینی و شدت نشانه های ADHD در کودکان خانواده های طلاق شهر بابلسر

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تعارض والدینی و شدت نشانه های ADHD در کودکان خانواده های طلاق شهر بابلسر انجام شد.روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان ۷ تا ۱۲ سال دارای اختلال ADHD در شهر بابلسر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه پژوهش شامل ۸۰ کودک (۴۰ نفر از خانواده های طلاق و ۴۰ نفر از خانواده های عادی) بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارض والدینی (MCQ) و مقیاس درجه بندی SNAP-IV بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد بین تعارض والدینی و شدت نشانه های ADHD در کودکان خانواده های طلاق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۵۲, p<۰.۰۰۱). همچنین تفاوت معناداری بین شدت نشانه های ADHD در دو گروه خانواده های طلاق و عادی مشاهده شد (t=۵.۸۷, p<۰.۰۰۱). کودکان خانواده های طلاق نمرات بالاتری در هر سه مولفه بی توجهی، بیش فعالی/تکانش وری و نشانه های لجبازی/نافرمانی داشتند.نتیجه گیری: طلاق و تعارضات والدینی یکی از عوامل خطر مهم در تشدید نشانه های ADHD در کودکان محسوب می شود. طراحی برنامه های مداخله ای برای خانواده های طلاق دارای کودک ADHD ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

تعارض والدینی ، نشانه های ADHD ، کودکان طلاق ، خانواده های طلاق ، شهر بابلسر.