نقش انعطاف پذیری روانشناختی و سازگاری عاطفی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

اختلال اضطراب اجتماعی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانشجویان است که عملکرد تحصیلی و روابط بین فردی را مختل می کند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش انعطاف پذیری روان شناختی و سازگاری عاطفی در پیش بینی و کنترل علائم اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در سال جاری بود که از میان آن ها صد نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به چهار پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس اضطراب اجتماعی، پرسشنامه انعطاف پذیری روان شناختی، پرسشنامه تنظیم هیجان به عنوان شاخص سازگاری عاطفی و پرسشنامه کنترل اضطراب اجتماعی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد بین انعطاف پذیری روان شناختی و سازگاری عاطفی با اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار و با کنترل اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که انعطاف پذیری روان شناختی به تنهایی و به همراه سازگاری عاطفی، پیش بینی کننده های معناداری برای اختلال اضطراب اجتماعی هستند. انعطاف پذیری روان شناختی و سازگاری عاطفی دو متغیر محافظتی مهم در برابر اضطراب اجتماعی دانشجویان هستند. آموزش این مهارت ها می تواند به عنوان پروتکل مداخله ای موثر در مشاوره دانشجویی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روان شناختی ، سازگاری عاطفی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان ، فضای مجازی