بررسی تاثیر انگیزش تحصیلی بر خودکارآمدی در بین دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر دیلم

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر انگیزش تحصیلی بر خودکارآمدی در بین دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر دیلم صورت پذیرفت. لذا تحقیق حاضر با توجه به فرآیندها از نظر هدف یک پژوهش کاربردی است. از لحاظ نوع تحقیق و جمع آوری داده یک تحقیق توصیفی همبستگی است. روش نمونه گیری در این پژوهش روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود. جامعه مورد مطالعه در این تحقیق شامل تمامی دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر دیلم به تعداد ۹۵۰ نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۷۴ بدست آمده است. ابزارگردآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه های خودکارآمدی دانش آموزان جینکز و مورگان (۱۹۹۹) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر(۱۹۸۱) استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از از نرم افزار SPSS انجام شده است. همچنین برای سنجش فرضیه های آزمون همبستگی استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که بین متغیرهای انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی با توجه به آمار استنباطی رابطه معناداری وجود دارد(۰۱/.P≤ ). یعنی با افزایش مقدار متغیر انگیزش تحصیلی، مقدار متغیر خودکارآمدی به طور نسبی افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی ، دانش آموزان دختر متوسطه اول.