بررسی تطبیقی حقوق کار در ایران و نظام حقوقی فرانسه

حقوق کار یکی از مهم ترین شاخه های حقوق اجتماعی و اقتصادی است که با هدف ایجاد توازن میان منافع کارگر و کارفرما و تضمین کرامت انسانی نیروی کار شکل گرفته است. در این میان، نظام های حقوقی مختلف با توجه به ساختار اقتصادی، اجتماعی و تاریخی خود، مقررات متفاوتی را برای تنظیم روابط کار پیش بینی کرده اند. این مقاله به بررسی تطبیقی حقوق کار در ایران و فرانسه می پردازد. هدف اصلی پژوهش، شناسایی وجوه اشتراک و افتراق دو نظام در زمینه هایی همچون قرارداد کار، امنیت شغلی، حداقل دستمزد، اخراج، حل اختلاف و حمایت های اجتماعی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای و قوانین موضوعه است. یافته ها نشان می دهد که حقوق کار فرانسه از حیث گستره حمایت های قانونی، سازوکارهای نظارتی، و نقش نهادهای جمعی کارگری از انسجام بیشتری نسبت به نظام حقوقی ایران برخوردار است؛ هرچند حقوق کار ایران نیز به ویژه در قانون کار ۱۳۶۹، واجد ظرفیت های حمایتی قابل توجهی است. در عین حال، چالش هایی مانند گسترش قراردادهای موقت، ضعف در اجرای مقررات و عدم توازن در روابط کار در هر دو نظام قابل مشاهده است.

کلیدواژه ها:

حقوق کار ، ایران ، فرانسه ، قرارداد کار ، امنیت شغلی ، حمایت از کارگر