باز تعریف مادری در عصر رحم اجاره ای و همجنس گرایی

این پژوهش با هدف بازتعریف مفهوم مادری در عصر رحم اجاره ای و همجنس گرایی، از منظر تطبیقی حقوق و مطالعات زنان انجام شده است. مسئله اصلی، گسست میان تعاریف سنتی مادری (زیست زا/ژنتیک) و واقعیت های جدید ناشی از فناوری های باروری و تغییرات ساختار خانواده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و تطبیقی است که نظام های حقوقی ایران، اروپا و آمریکا را مورد بررسی قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که رویکرد ایران مبتنی بر «حفظ انساب» و قاعده «الولد للفراش» است، در حالی که مدل غربی بر «نظریه قصد» و آزادی انتخاب تاکید دارد. این تفاوت ها چالش های جدی برای تعیین هویت کودکان و حقوق والدین ایجاد کرده است. همچنین، نقد فمینیستی بر استثمار زنان و نگاه کیوئر به بی ثباتی جنسیت، ابعاد اخلاقی این پدیده را برجسته می سازد. نتیجه گیری حاکی از آن است که قوانین فعلی پاسخگوی نیازهای مدرن نیستند. لذا پیشنهاد می شود با بازنگری در قانون حمایت خانواده و پذیرش اصل «بهترین منافع کودک»، مدلی بومی تدوین شود که ضمن رعایت موازین شرعی، از حقوق کودکان و زنان محافظت نماید.

کلیدواژه ها:

رحم اجاره ای ، همجنس گرایی ، حق والدگری ، مطالعات زنان ، حقوق خانواده