بررسی اثر مشارکت والدین در آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی مدرسه محور بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان به این جمع بندی رسیده اند که موفقیت تحصیلی دانش آموزان تنها به توانایی های شناختی و مهارت های درسی محدود نمی شود، بلکه به مجموعه ای از شایستگی های هیجانی–اجتماعی نیز وابسته است که زیربنای تعامل موثر، خودتنظیمی، تصمیم گیری مسئولانه و سازگاری با محیط های یادگیری را شکل می دهد. آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی به عنوان یکی از رویکردهای نوین تربیتی، با هدف پرورش توانایی هایی همچون خودآگاهی، مدیریت هیجان ها، همدلی، مهارت های ارتباطی، حل تعارض و مسئولیت پذیری، جایگاه ویژه ای در برنامه های مدرسه محور پیدا کرده است. دوره ابتدایی به عنوان یکی از حساس ترین و شکل دهنده ترین مراحل رشد، زمان طلایی برای آموزش و نهادینه سازی مهارت های هیجانی–اجتماعی به شمار می رود. در این دوره، الگوهای رفتاری، سبک های تعامل اجتماعی، شیوه های ابراز هیجان و راهبردهای مقابله با ناکامی و استرس به تدریج شکل می گیرند و تثبیت می شوند. مدرسه در این مرحله نقش یک بستر سازمان یافته و هدفمند را برای آموزش این مهارت ها ایفا می کند، اما واقعیت این است که یادگیری هیجانی–اجتماعی فرایندی محدود به محیط کلاس نیست و تداوم و تعمیق آن نیازمند پیوند و هماهنگی میان خانه و مدرسه است. در این میان، نقش والدین به عنوان نخستین و اثرگذارترین عامل تربیتی، نقشی کلیدی و تعیین کننده محسوب می شود؛ زیرا کودکان بخش عمده ای از یادگیری های هیجانی و اجتماعی خود را در تعاملات روزمره خانوادگی تجربه می کنند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی اثر مشارکت والدین در آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی مدرسه محور بر سازگاری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که مشارکت فعال والدین در آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی با رویکرد مدرسه محور، باعث تقویت سازگاری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی از طریق افزایش حمایت های عاطفی، همسویی پیام های آموزشی و ارتقای مهارت های تنظیم هیجان و ارتباطی آنان می شود و بهبود چشمگیری در عملکرد و مشارکت تحصیلی آنان ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

مشارکت ، والدین ، مهارت هیجانی ، مهارت اجتماعی ، سازگاری تحصیلی