بررسی رابطه هوش هیجانی با عملکرد ریاضی و نقش تربیت در تقویت این ارتباط در دانش آموزان دوره ابتدایی

هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، یکی از عوامل مهم موثر بر فرآیند یادگیری دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش های اخیر نشان داده اند که هوش هیجانی می تواند نقش تعیین کننده ای در بهبود عملکرد تحصیلی، به ویژه در زمینه ریاضیات، ایفا کند؛ زیرا دانش آموزانی که توانایی مدیریت هیجانات خود را دارند، قادر به تمرکز بهتر، کاهش اضطراب و بهره برداری موثر از توانایی های شناختی خود در حل مسائل ریاضی هستند. از سوی دیگر، تربیت و آموزش مهارت های هیجانی می تواند این ارتباط را تقویت کرده و موجب ارتقای عملکرد ریاضی دانش آموزان شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطهی هوش هیجانی با عملکرد ریاضی و نقش تربیت در تقویت این ارتباط در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. مرور منابع علمی و مطالعات پیشین نشان می دهد که هوش هیجانی با توانایی حل مسئله، خودکارآمدی، انگیزه یادگیری و کاهش اضطراب ریاضی رابطه مثبت و معناداری دارد و تربیت هیجانی نقش واسطه ای موثری در ارتقای عملکرد تحصیلی ایفا می کند. نتایج این مرور پژوهشی، اهمیت توجه به آموزش مهارت های هیجانی در مدارس ابتدایی را در ارتقای موفقیت تحصیلی دانش آموزان، به ویژه در درس ریاضی، برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد ریاضی ، تربیت هیجانی ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزه یادگیری ، اضطراب ریاضی ، خودکارآمدی ، مهارت های هیجانی.