تحلیل نقش سلامت روان در ارتقای یادگیری و آینده نظام آموزش و پرورش ایران

سلامت روان دانش آموزان و معلمان یکی از ارکان کلیدی موفقیت نظام آموزشی است و نقش آن در ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های اجتماعی و شناختی غیرقابل انکار است. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه سلامت روان در تحول نظام آموزش و پرورش ایران و ارائه راهکارهای آینده نگر انجام شد. یافته ها نشان می دهد که توجه به ابعاد روان شناختی یادگیری، مهارت های مقابله ای و تاب آوری دانش آموزان، علاوه بر بهبود عملکرد تحصیلی، به افزایش انگیزه و رضایت شغلی معلمان نیز منجر می شود. همچنین، طراحی سیاست ها و برنامه های آموزشی با رویکرد حمایت روان شناختی می تواند منجر به کاهش مشکلات رفتاری، افزایش تعامل اجتماعی و ارتقای بهره وری آموزشی شود. نتایج کلیدی این تحقیق نشان می دهد که ادغام مداخلات روان شناختی در برنامه های درسی، ایجاد محیط یادگیری مثبت و تقویت سلامت روان فرهنگی، ابزاری موثر برای تحول پایدار نظام آموزش و پرورش ایران است. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در سیاست گذاری آموزشی و توجه همزمان به جنبه های روان شناختی و تربیتی تاکید دارد و مسیر توسعه آموزش آینده محور و دانش آموزمحور را هموار می کند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، نظام آموزش و پرورش ، یادگیری ، تحول آموزشی ، آینده نگری ، تاب آوری دانش آموزان