تربیت نمازمحور و پیشگیری از آسیب های اجتماعی

آسیب های اجتماعی از مهم ترین چالش های جوامع معاصر به ویژه در میان نسل نوجوان و جوان به شمار می آیند. افزایش رفتارهای پرخطر، کاهش پایبندی به ارزش های اخلاقی و تضعیف هویت دینی، نظام های تربیتی را با مسائل جدی مواجه ساخته است. در این میان، تربیت دینی و به طور خاص تربیت نمازمحور به عنوان یکی از موثرترین راهبردهای پیشگیرانه مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تربیت نمازمحور در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و تبیین سازوکارهای تاثیرگذاری آن بر رفتار فردی و اجتماعی است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی، آیات قرآن کریم، روایات اسلامی و پژوهش های علمی داخلی و خارجی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تربیت نمازمحور از طریق تقویت خودکنترلی، افزایش مسئولیت پذیری، درونی سازی ارزش های اخلاقی و ارتقای سلامت روانی، نقش موثری در کاهش گرایش به آسیب های اجتماعی دارد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که نهادینه سازی تربیت نمازمحور در خانواده، مدرسه و جامعه می تواند به عنوان یک راهبرد پایدار در پیشگیری از آسیب های اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تربیت نمازمحور ، نماز ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، تربیت دینی