نقش روش های تدریس نوین در کاهش مشکلات اختلالات یادگیری دانش آموزان ابتدایی

ژوهش حاضر با هدف بررسی جامع نقش روشهای تدریس نوین در کاهش مشکالت اختالالت یادگیری دانشآموزان ابتدایی بهرشته تحریر درآمده است. اختالالت یادگیری به عنوان یکی از چالشهای بنیادین در نظامهای آموزشی، افت تحصیلی، کاهش انگیزهو مشکالت عاطفی فراوانی را برای دانشآموزان در گامهای نخستین تحصیل به همراه میآورد. روش بررسی در این مقاله مروری-تحلیلی است که با تکیه بر واکاوی اسناد علمی، متون روان شناسی تربیتی و تحلیل یافتههای پژوهشهای پیشین داخلی و بینالمللیانجام گرفته است. چارچوب نظری این مطالعه بر اصول آموزش فراگیر و شخصی سازی یادگیری استوار است که بر تغییر محیط وابزارهای تدریس متناسب با نیازهای عصبشناختی دانشآموزان تاکید دارد. یافتههای حاصل از تحلیل ادبیات پژوهش نشان میدهدکه جایگزینی روشهای تدریس سنتی با الگوهای نوین آموزشی نظیر بازیدرمانی، آموزش چندحسی، تمرینات ورزشی مغزی وبهرهگیری از فناوری های دیجیتال، نقش معناداری در کاهش نارساییهای یادگیری دانشآموزان در حوزه های خواندن، نوشتن وریاضی ایفا میکند. این رویکردها با فعالسازی مسیرهای عصبی جایگزین و افزایش جذابیت فرآیند یادگیری، به بهبود مهارت هایاجتماعی و مدیریت هیجانی کودکان مبتال منجر میگردند. افزون بر این، نتایج نشان داد که همافزایی میان معلمان، مشاوران و کانونخانواده در قالب درسپژوهی و روایتپژوهی، پایداری پیشرفت تحصیلی این دانشآموزان را تضمین مینماید. در نهایت، بر اساسشواهد تدوینشده، بازنگری در برنامههای درسی و برگزاری کارگاههای توانمندسازی روش های نوین تدریس برای معلمان مدارسابتدایی توصیه میشود

کلیدواژه ها:

روش های تدریس نوین ، اختلالات یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش چندحسی